Al mijn 500 berichten staan weer op ‘de draken’. Ik durf het bijna niet te geloven!

Eerst leek het erop dat zo’n 450 berichten verdwenen waren. Dat vond ik niet zo leuk. Je krijgt toch het gevoel dat je dagboeken van de afgelopen jaren in rook zijn opgegaan.

De teksten zijn in ieder geval terecht. Nu alleen de foto’s nog . Ik blijf positief: wat niet is kan nog komen.

We zijn moe en zeer voldaan. Wat een geweldige stad en wat hebben we er inmiddels veel voetstappen liggen.

Ja, een mens kan maar ergens van genieten toch? Van mijn foto’s die nu weer bij de berichten te zien zijn.

Op mijn vorige weblog stond dus een foto van de Hofbogen. Het voormalige Hofpleinviaduct wat een metamorfose aan het ondergaan is. Net als in Berlijn zijn er nu winkels en cafés in gehuisvest. Erg fraai. En nu maar hopen dat het  ’gaat lopen’.

Nu ik beter kijk, blijkt het weblog alleen de berichten van de laatste maanden te bevatten. Helemaal niet blij. Misschien komt het later allemaal toch nog goed. Anders kap ik ermee.

Ik durf het bijna niet te schrijven, maar het lijkt erop dat het weblog weer gedeeltelijk in de lucht is. Teksten behouden en foto’s vooralsnog verdwenen. Maar wat niet is kan nog komen.

Blij!!!!!

Vandaag gaat er het een en ander veranderen aan deze weblogsite. Een zogenaamde migratie. Wat het inhoudt heb ik niet helemaal begrepen. Ik hoop dat ik gewoon berichten kan blijven schrijven en dat lezers deze als vanouds kunnen vinden en lezen.

Tot morgen???!!!

De eerste appelmoes van dit seizoen van onze eigen Hollands Glorie appels is gekookt en gegeten. De smaak was nog niet optimaal, maar eigengemaakte appelmoes is hoe dan ook lekkerder dan uit een potje.

Ook is er een appeltaart gebakken. De bodem was niet geheel geslaagd, maar het was toch verrukkelijk.

Dus: wie appels nodig heeft, kom ze gerust halen of plukken.

Ouders zijn natuurlijk (te) vaak overbezorgd, maar sinds ik ooit door zogenaamde lekstroom via de waterleiding getroffen ben door onweer vind ik onweer vreselijk.  

Dan gaat het gisteren dus flink onweren en zit je kind met haar vrienden bij Lowlands midden in de Flevopolder. In een tentje of op een open terrein. Dan sta je dus bij die naderende bliksem doodsangsten uit en hoop en bid je dat het niet over het midden van Nederland trekt en dat de kids verstandig zullen zijn en gaan schuilen en zich niet aan ijzeren tentstokken vastklampen en geen paraplu opsteken en niet onder een boom gaan zitten en…

En dan voltrekt er zich op datzelfde moment in Belgixeb een ramp, trekt er noodweer over Pukkelpop in Hasselt en vallen er vijf doden. Dan krijg je accuut buikpijn en ben je enerzijds ontzettend opgelucht dat er zich in Nederland geen ongelukken hebben voorgedaan en dat er met jouw kinderen niets is gebeurd. Anderzijds voel je een enorm verdriet voor degenen die betrokken zijn bij die vijf jongeren in Hasselt en realiseer je je dat het voor hetzelfde geld in Nederland was gebeurd. 

En dat je je tegen zoiets niet kunt wapenen, je het niet kan voorkomen en dat het leven dus zomaar afgelopen kan zijn. Tijdens een gezellig muziekfestival in de zomer. Zomaar ineens. In een klap.

Hepatitis A, Hepatitis B, DTP, mantouxtest en BCG. Dit is de boost die Guusje tot nu toe heeft gekregen.

Het reisadvies en de behandeling bij de GGD in Rotterdam waren uiterst korrekt, maar desondanks ging Guus tot twee keer toe bijna tegen de vlakte. Ik heb gepraat als Brugman, maar haar angst lijkt niet te verdrijven. Gelukkig duurt de flauwte maar kort en weet ze waar ze het voor doet.

Guus is doodsbenauwd voor injecties en naalden en heeft van kinds af aan geroepen dat ze alleen maar prikken wil als ze ooit naar Afrika gaat en het echt niet anders kan. En dan komt ineens het moment dat die Afrikadroom werkelijkheid wordt en ze daadwerkelijk al deze vaccinaties moet. Voorkomen is toch echt beter dan genezen en zeker doordat ze daar met straatkinderen gaat werken, moest ze eraan geloven. 

Nog een maand en dan is het zo ver. Super spannend en super mooi! We tellen de dagen af en brengen haar dan vol vertrouwen, trots en liefde naar Schiphol.